Afvalscheiding en de deeleconomiesegregatie

Eindelijk een bewijsje voor een van mijn pet-peeves: ik wil geen afval scheiden, ik heb al genoeg te doen! Bij de NRC een artikel daarover, en daar blijkt dat naarmate afvalverzameling op prijs of moeite segregeerd, de plastic/papier/groen-zak vervuilder raakt. In Rotterdam is men alweer van de afvalscheiding afgestapt, en de nascheiding daar levert ruim 10 keer meer recyclebaar materiaal op. Oftewel, afvalscheiding is een slecht idee, het is makkelijker, beter en goedkoper een robot dit te laten doen.

Er zijn mensen die vinden dat je maar beter kunt ophouden met het scheiden van plastic. Zadel de burgers er niet mee op en laat afvalbedrijven het spul er maar uithalen. Dat wordt in het jargon van de afvalwereld aangeduid als ‘nascheiding’. Rotterdam stapte daar vorig jaar op over en dat is een groot succes: er wordt tien tot twaalf keer méér plastic, metaal en drankpakken uit het restafval gehaald dan toen inwoners dat zelf nog behoorden te doen.

Dan een columnpje over hoe de auto vrijheid geeft. Daar ben ik het wel mee eens, maar het interessante deel van die column is de observatie dat de deelfiets/scooter/step in Rotterdam (maar dan volgens verwachting ook elders) niet in de mindere buurten te gebruiken zijn. Dat is eigenlijk heel ernstig, want dat maakt dus dat de vaak armere mensen daar er geen gebruik van kunnen maken en dus vast blijven aan de andere middelen, zoals de auto. Vanmorgen dacht ik op de fiets over Greenwheels dat ik ze eigenlijk alleen in de binnensteden zie, en toen ik zelf over een abbo nadacht en uiteindelijk hem niet nam, klopt dat ook wel: alleen daar staan er genoeg om het een voldoende grote kans te hebben dat er op een willekeurig moment een beschikbaar is. Als je verder woont, of in een mindere buurt, dan zijn er dus heel veel opties minder. OV is natuurlijk ook minder in zulke gebieden. De auto blijft over…

Low Carbon Electricity

Now that the European Commission has presented its Green Deal, some observers, and countries like France, Hungary and Czech, note that nuclear energy is but a footnote in this new goal. In discourse with people I sometimes see that definitions are not clear, or not consistently used. So let’s define them once and for all, on this very authoritative and internationally established blog of mine.

Climate change is caused by various processes, one of them is the injection of carbon-dioxide into the atmosphere. To stop emitting this greenhouse gas would go a long way towards reducing global warming. To stop emitting carbon-dioxide, we must halt the use of combustion of materials containing that carbon, fossil fuels most of all, but also wood. Options include wind and solar power generation, and also nuclear reactors. Decarbonisation therefore is key to halting global warming, and climate change.

‘Green’ means ‘good for the environment’. Is wind energy better than nuclear power for the environment? Probably. Solar better than nuclear? Possibly. ( Personally I am not convinced, because I have been unable to find sources on pollution during production in life-cycle analyses. In all likelihood because China has that market cornered, and has lax or absent environmental laws, and generally does not like it when foreign observers snoop around looking for problems. ) But, I will agree that uranium mining (or any mining) should not be considered very green, and certainly is not renewable, whereas wind and sunlight are. So, while all are low-carbon, nuclear energy will eventually peter out (fission that is, but let’s leave fusion out as it simply is not a solution at this time). So, we could rank these low-carbon options in order of green-ness.

The confusion of ‘renewable’ with ‘green’ can be illustrated with another example. Short carbon cycle vs. long carbon cycle is an invention of the energy sector, allowing it to have coal plants count as green(ish) upon ingestion of wood chips. Global warming does not care where carbon-dioxide comes from, so when it comes to green versus renewable, wood chips (or biomatter) can count as renewable but not as green or low-carbon.

What is best? That depends on many factors, so a realistic decarbonisation program should include all options. Due to the absence of commercial and large scale energy storage, we cannot at this time shift to a fully renewable power production scenario. An interesting paper takes a numerical approach to establishing the right mix. That paper and future work may help depoliticize the nuclear discussion and allow us to simply compute what’s needed for a given region to become decarbonized.

Postale and rejuvination

Check out postale.io: a free mail hoster that gets you up to 5 inboxes at 1GB per domain. The setup is also the easiest and quickest I have ever seen, and that includes recognizing you’ve set your records right. Excellent score on mail-tester, what’s not to love?

Then, a pretty cool article and video about how an Australian farmer managed to combat drought in his valley, and how apparently the Australian government isn’t exactly on his side.

Article, video.

Gearhost & Zimwiki

‘Bout a month ago I said farewell to Google App Engine, or Google Cloud or whatever it’s called now because I found it becoming increasingly heavy to keep my websites updated overthere. What is really nice about GAE (I’m going to keep calling it App Engine, OK?) is that off the top of my head the only service that offered ipv6 records (and thus accessibility) by default. Pity I had to give that up. But all that infra, heavy client and even heavier website just to update a single php file, nah. So I went back to good old shared hosting, complete with html banner injection. It worked… OK the past month. The vignette bothered me a little, but more anoyingly occasionally my website would not be ‘found’, and 000webhost would present me with a 404 page. A single refresh was enough to get to where I thought I was going, but it’s slightly annoying.

Through one of HNs posts I came across Gearhost, which allows you to configure PHP, Node and .Net apps on a small free tier similar to App Engine. You have your custom domain and deployment with git! Fantastic! Was a breeze to setup, and now Koppen is served from there! AAA++++ do recommend.

Next, Zimwiki, Zim-wiki or just Zim, is a desktop wiki program. It’s lightweight, stores notes in it’s own slightly idiosyncratic format as flat files and makes gives you a LyX-like real-time ‘render’ of the flat text. I’ve been meaning to check it out for ages, but it’s formatting being custom held me back a little, and for instance details like ‘:’ as path separators are a bit unfortunate, but I finally got over it for the promise of having a single integrated way to view, edit and search my notes, while still having flat files organized in a directory structure of my chosing (so I can still grep to my hearts content, as well as escape to another tool at any point). I had been using a dir structure of markdown files that I rendered with mkdocs and then published online, but that took a few extra steps and sometimes would have broken search. Zim is just a single program, available for Linux and Windows, and so far, it’s OK! I used a converter script to port my notes from Markdown, and if you move them into your Zim notebook dir, it should find your files and show them (nearly) correctly).

Thuisblijvers

Een uur lange documentaire bij Radiodoc: Thuisblijvers. Dit gaat over kinderen die om verscheidene redenen niet naar een reguliere school kunnen. De meesten in de podcast hebben een niet-zichtbare afwijking, zoals autisme. De docu gaat over de strijd van deze kinderen (en hun ouders) tegen het onderwijssysteem, dat alweer heel lang geleden (hoe lang eigenlijk?) hier in Nederland is uitgekristalliseerd op een bepaalde vorm en je daar niet zomaar vanaf laat wijken. Het onderwijssysteem is een erfenis uit tijden van volksverheffing en volksopvoeding. Zo’n verplicht onderwijssysteem is een logisch idee als je het in dat perspectief zet, maar je kunt je afvragen hoe dat nu zit, nu het volk, in elk geval in vergelijking met 200 jaar geleden, een stuk opgevoeder is. Is zo’n strikt systeem dan nog het beste? En kunnen we ouders niet meer vertrouwen met de opvoeding van hun kinderen? In de docu blijkt dat het een behoorlijke inzet vergt de goedkeuring van de staat te krijgen af te wijken van het systeem, ik bedoel dus dat dat misschien makkelijker moet kunnen.

Nog even terug naar het strikte: niet alleen voor thuisblijvers passen de gebaande hokjes goed. Elk mens heeft voorkeuren en dingen waar die beter in is, dingen waar die een hekel aan heeft, en dat is normaal. Ik begrijp dat je een gemeenschappelijk minimum wil handhaven, en niet zo jong al kinderen wil laten ‘specialiseren’, maar is het niet zo dat oefenen in het zo nu en dan wisselen van specialisering een uiterst nuttige vaardigheid is als arbeider later? Wie heeft er nu nog een baan voor het leven? Hoe lastig is van baan wisselen als je in de tweede helft van je arbeidsleven zit? Toch is flexibilisering een gegeven, waar mensen - denk ik - prima op voorbereid kunnen worden en dat ook prima aankunnen. Kan het zijn dat de baan voor het leven en het bijbehorende in vakjes indelende onderwijsstramien een overblijfsel is van de standenmaatschappij? “Jij bent nu eenmaal een X.” Misschien is de denkfout tegen het individualiseren van onderwijs dus dat je ergens in vast zou kunnen komen te zitten: als je geen wiskunde leert, dan heb je een achterstand die je nooit meer inhaalt. Ik ben niet bekend met dit vakgebied, maar ik durf me af te vragen of die achterstand niet meer een gevolg is van een star systeem dan dat kinderen bepaalde dingen op een bepaalde leeftijd moet leren. Evengoed, natuurlijk is het alternatief voor het huidige niet een soort onderwijshedonisme, maar meer flexibiliteit, waarvan je volgens mij heel goed kunt zeggen dat dat een waardevolle ervaring op zich is, omgaan met verschillen en veranderingen.

Vorige week keek ik de Wolfpack docu, waar natuurlijk steeds de vraag is waarom de ouders dit precies deden. Op gegeven moment wordt de moeder gevraagd of ze niet bezorgd is dat haar kinderen sociale interactie niet mistten, waarop haar antwoord is dat het soort interactie op school niet (per se) positief is. Waar ze volgens mij leek te verwijzen naar in het ergste geval pesten of anderszins omwille van niet passen negatief uitgelicht te worden. Zo had ik het nog nooit bekeken, terwijl ik daar zelf ook mee worstelde en eigenlijk nog. In de Radiodoc proef je onder de ouders van de ‘normale’ kinderen dat ook sterk: je moet ‘meedoen’, ‘erbij horen’, ‘normaal zijn’. Normaal zijn, dat vat het allemaal samen: de norm hebben we zelf bedacht, dus waarom veranderen we die dan niet zodat die beter past, in plaats van andersom?

Tegen het einde van de radiodoc wordt er een ouder van een ‘normaal’ kind geparafraseerd: we willen dat ons kind wordt voorbereid op de wereld zoals die is. Waarop ik wil zeggen: op school wordt ook de wereld gemaakt zoals die zal worden. Misschien is hebben we niet gecorrigeerd voor Survivorship bias: bijna alle ouders hebben het bestaande systeem ‘overleeft’, en zien de problemen ervan misschien teveel over het hoofd en doen ze af als een ‘ontgroening’: het ‘hoort’ er nou eenmaal bij. Voor ons/vroeger werkte het toch ook? Dat is natuurlijk een fantasie. De mensen voor wie het niet werkte hebben we niet specifiek opgezocht. En zoals je hoort in de docu, en we ons steeds beter bewust van zijn, menig kind dat niet past is ongelukkig en sommigen denken aan zelfmoord.

We leven in tijden waarin er geld en inzicht is, of tenminste het vermogen tot het verkrijgen daarvan, om systemen beter op mensen te laten passen, in plaats van andersom. Dat is niet meer verwennerij dan dat centrale verwarming leek voor holbewoners, of algemeen stemrecht voor negentiende eeuwse adel. Juist op school kunnen we zo’n nieuwe ontwikkeling het best beginnen. De fantasie dat dingen altijd al zo geweest zijn of dat wij ze toch ook overleeft hebben moet ons daarbij niet in de weg staan. Dat zou kleingeestig en kortzichtig zijn.

Good old shared host

As you may know, I use koppen.ga to show the headlines of a few curated RSS feeds. This is an old, very old PHP script, which used to run way back when on shared hosting, as we all once did. Then became a javascript, using the Google Feeds API, then switched over to Yahoo’s feeds API, both of which closed and made me dust off the ol’ PHP script and make it run on Google’s app engine. That worked very fine but at the end of this month, they require you to register a payment method, even if you don’t exceed the free usage tier. Which I never do, I don’t think koppen ever exceeded a GB of traffic. So, since I want to run zero risk of paying for it, I decided to check out some good old shared hosting. Shared hosting that allows me to use the koppen.ga domain that is! First I set my hopes to infinityfree.net, but in order to use a custom domain it requires you to use it’s DNS, which I don’t really want to move away from where I handle all my domain, Cloudflare. I’ve settled on 000webhost.com, which even shows a little vignet on my page now! For now I’ll accept it, in exchange for some memories to a different internet-time, way back when we FTP’d our files onto some server, instead of configuring runners to compile our ‘webapp’ into ‘artifacts’ which are then served from a ‘cloud’.

Passive funds not so passive

Earlier this week, I read an article on who funds anti-climate research. I was surprised to find Vanguard there, a well known index tracker which comes up often for personal passive investing. Why would a passive fund fund anti-climate research? Well, because passive funds track indices, which include oil companies, some of the largest companies in the world, that why! Turns out The Guardian has a whole series on this.

Just now I was going through my oft neglected reading list and found I still had to read this article at Jacobinmag: it concerns the great power these huge funds have on stockholder meetings. Basically explains the above too: they control money, need to grow it, because of size have it in all kinds of industries and naturally have an interest in those industries performing well financially. Makes sense, I’d just never considered it.

Choosing your words in the internet age

I wrote a line or two on the subject of choosing your words with care, and avoiding some because they may be considered harmful. Since it was well received, and it made my own thoughts clearer too, I’m posting a spelling improved version here ;)

I think the focus on ‘correct’ use of words come from our age of soundbitism, 140 character limits: we more and more think of words in isolation, rather than in context. On top of that text becomes easier and easier to fire off, and these broadcast bits of text are then treated as if set in stone. As if language is not an interaction but a one-way street, where all responsibility for writing correctly for everyone for all time is emphasized. This treatment of text seems mostly an online phenomena: rarely in real life communication with friends, family, or strangers, are you not able to correct your language if it was clearly ill-received or you missed a nuance important to the recipient.

I am not happy we are treating text more and more as a record and less and less as a method of communication. Me and my partner are of different nationalities, and we (and I suspect many close partners from different backgrounds) have developed a kind of language just for us, where we’ve addressed and keep addressing misunderstandings, different connotations and meanings of the same or similar words, and so on. What we’ve developed makes sense to us, but may not to others, and could be even offensive (I hope not though! If we discover that, we’d change it to not be). Hedging your texts against all possible offences before you encounter them, that’s a bit of a fuzzy line: the fact that we mostly use a particular language (say English) already precludes a large portion of people from understanding us. Is that a problem? Not until others will be involved in our communcation.

In protestantism, calvinism, the letter of the word became more important than the spirit of it, and it is my theory that through American cultural projection this shift in perception of language is spreading to all discourse, in all countries.

If you write or say a text a text on depression using the words dark and light, the language could convey accurately what you feel, because you and only you can chose the words that best fit your feelings. In case you’re speaking with people who experience those words in another way, for whom ‘dark’ is usually used in a racist context for instance, you are free and encouraged to change your language to fit the particular group of people you’re conversing with. This is after all how language develops: we change it to suit our ability to communicate, to suit new esthetics and new awareness on how people understand the same words differently.

It all depends ;) As it must be with language.

Anscombe's quartet

Stat nuts know this one. It’s an example of the problem with measures for central tendency: you probably are missing things. What distribution has the following:

  • The average x value is 9 for each dataset
  • The average y value is 7.50 for each dataset
  • The variance for x is 11 and the variance for y is 4.12
  • The correlation between x and y is 0.816 for each dataset
  • A linear regression (line of best fit) for each dataset follows the equation y = 0.5x + 3

All of these distributions!

Even with a set of number summarizing the data, can we still be talking about vastly different distributions. It’s one of those things that always bothers me about ‘average’ income. Basically ‘average’ anything: you may as well spare me the average and hand over your data. It’s often a meaningless number, and I can’t tell if it’s meaningful unless I see the distribution. For instance, how does the income distribution evolve over time? Much more interesting than the average, if you ask me.

Francis Anscombe wanted to demonstrate why we need to graph our data, and he couldn’t have made his point better.