Chat over IMAP

Today Chat over IMAP is trending on Hackernews. The project (run by Open Exchange) seems to be an attempt apply some corporate backing to the Delta Chat project. This project created software that allows one to … chat over IMAP. Using a regular email address. It also uses Autocrypt, so if it detects the contacts you’re chatting with (emailing really) supports Autocrypt too, it should be automatically exchange PGP keys and encrypt. I’ve been eyeing this project as a possible alternative to WhatsApp, and it seems they recently released their Linux client, with the iOS and Windows clients in beta (Android was first). It seems they use the Signal UI, so that’s very familiar to me, so I gave it a spin just now.

The good:

  • it sends chats!

The bad:

  • it receives only some chats. I have not pinned down any possible cause, but some email that I clearly see present in the IMAP inbox aren’t picked up by Delta Chat.

The ugly:

  • There’s no contact im-/export, and no CardDav support either. So get your keyboard ready to do some typing…
  • Sending a public key from a non-Autocrypt email address is not picked up/imported/used by Delta Chat. So you’ve got encryption only with other Autocrypt clients it seems.

I created a separate email address to test, so I have not had any issues regarding mixing chats with regular email, something you’d expect if you just start using this with your in-use email address. I’ve seen discussions and proposals in the projects Github issues, but I have not tested this. I expect it might not be perfect though.

In conclusion this is a very promising project, with hopefully more dev resources for it to complete clients across all major platforms and polish off those usability issues. I’ll be keeping an eye on CoI and Delta Chat!

Mainports voorbij

Het is een rapport uit 2016, maar zodat ik hem niet vergeet (heb ‘m al een paar keer opnieuw moeten opzoeken) link ik ‘m hier: het “Mainports voorbij” rapport van de Raad voor Leefomgeving en Infrastructuur (zelf korten ze dat gelukkig ook overal af tot RLI). Hierin staat waarom de mainport strategie achterhaald is: netto geven ze geen bovengemiddelde economische bijdrage. De volgende keer dat een Nederlands politicus dus weer eens met ‘goed voor de haven/Schiphol’ schermt, gewoon negeren. Totale onzin.

Engelse Politici

Een scherp artikel over de Brexit bij de Groene. Met kleurrijk taalgebruik als

De Brexit heeft de bluf blootgelegd van de ‘wereldvreemde narren van het imperialisme’

weet de auteur de welbekende private kostschooltraditie onder de Britse politieke elite te linken aan het desastreuze bestuur van het land, met Brexit als culminatie in een traditie van desastreuze exits (India ging precies zo onvoorbereid zo blijkt). Incompetente schooljongens, zoals ze er inderdaad best vaak nog uitzien ook.

Connection machine

There is no end to the Feynman anecdotes and stories. This man had a bizarrely varied life and number of people that he met! Let me pile on with another good read and a because it fascinates me, this section I’d like to quote in full:

Feynman the Explainer

In the meantime, we were having a lot of trouble explaining to people what we were doing with cellular automata. Eyes tended to glaze over when we started talking about state transition diagrams and finite state machines. Finally Feynman told us to explain it like this,

“We have noticed in nature that the behavior of a fluid depends very little on the nature of the individual particles in that fluid. For example, the flow of sand is very similar to the flow of water or the flow of a pile of ball bearings. We have therefore taken advantage of this fact to invent a type of imaginary particle that is especially simple for us to simulate. This particle is a perfect ball bearing that can move at a single speed in one of six directions. The flow of these particles on a large enough scale is very similar to the flow of natural fluids.”

This was a typical Richard Feynman explanation. On the one hand, it infuriated the experts who had worked on the problem because it neglected to even mention all of the clever problems that they had solved. On the other hand, it delighted the listeners since they could walk away from it with a real understanding of the phenomenon and how it was connected to physical reality.

We tried to take advantage of Richard’s talent for clarity by getting him to critique the technical presentations that we made in our product introductions. Before the commercial announcement of the Connection Machine CM-1 and all of our future products, Richard would give a sentence-by-sentence critique of the planned presentation. “Don’t say ‘reflected acoustic wave.’ Say [echo].” Or, “Forget all that ‘local minima’ stuff. Just say there’s a bubble caught in the crystal and you have to shake it out.” Nothing made him angrier than making something simple sound complicated.

Getting Richard to give advice like that was sometimes tricky. He pretended not to like working on any problem that was outside his claimed area of expertise. Often, at Thinking Machines when he was asked for advice he would gruffly refuse with “That’s not my department.” I could never figure out just what his department was, but it did not matter anyway, since he spent most of his time working on those “not-my-department” problems. Sometimes he really would give up, but more often than not he would come back a few days after his refusal and remark, “I’ve been thinking about what you asked the other day and it seems to me…” This worked best if you were careful not to expect it.

I do not mean to imply that Richard was hesitant to do the “dirty work.” In fact, he was always volunteering for it. Many a visitor at Thinking Machines was shocked to see that we had a Nobel Laureate soldering circuit boards or painting walls. But what Richard hated, or at least pretended to hate, was being asked to give advice. So why were people always asking him for it? Because even when Richard didn’t understand, he always seemed to understand better than the rest of us. And whatever he understood, he could make others understand as well. Richard made people feel like a child does, when a grown-up first treats him as an adult. He was never afraid of telling the truth, and however foolish your question was, he never made you feel like a fool.

The charming side of Richard helped people forgive him for his uncharming characteristics. For example, in many ways Richard was a sexist. Whenever it came time for his daily bowl of soup he would look around for the nearest “girl” and ask if she would fetch it to him. It did not matter if she was the cook, an engineer, or the president of the company. I once asked a female engineer who had just been a victim of this if it bothered her. “Yes, it really annoys me,” she said. “On the other hand, he is the only one who ever explained quantum mechanics to me as if I could understand it.” That was the essence of Richard’s charm.

Connection machine.


Everything2 isn’t a website I go to to look stuff up (that’s usually Stack Overflow or Wikipedia), but it is a website that sometimes pops up when searching for a more obscure piece of knowledge, such as the Voltaire quote Pour encourager les autres. There’s a lot of that stuff on, well, everything, but it’s quite hard to discover anything on everything2’s homepage. Perhaps obscure knowledge is not meant to be easily discoverable, and it is meant to be found through a search engine, or a reference.


Een naar eigen zeggen ervaren werver heeft een klein gidsje online gezet over hoe hij het aanpakt. Dit post ik met name als noot to self, want zo heel veel sollicatiegespreken heb ik nog niet afgenomen (al zijn het er gek genoeg meer dan ik zelf heb gevoerd bedenk ik me opeens). Iedereen die weleens vacatures heeft gelezen zal het bekend voorkomen, het vacature-/recruiterjargon, de eindeloze lijst eisen en het bijbehorende kleine loon… De schrijver onderscheid directe vacatures en die via een recruiter lopen (en is van mening dat dat laatste alleen voor uitzonderlijke posities zou moeten), wat deels de powertaal verklaart. In elk geval, ik ben blij dat de auteur oproept naar daadwerkelijke mensen te kijken, in plaats van de gedroomde superpersoon. Mijn partner en ik merken nu dat bijvoorbeeld een switch van de academische wereld naar bedrijfsleven door veel bedrijven niet begrepen wordt. Misschien dat van carrierepad wisselen sowieso door veel werkgevers niet begrepen wordt: ze lijken altijd op zoek naar mensen uit een zeer specifiek pad, terwijl ik denk - en deze schrijver gelukkig ook - dat je ook kunt kijken naar hoe iemand in de rol zou kunnen groeien. Wil de kandidaat dat? Heeft ze dat al eerder laten zien (wat is een PhD anders dan de kans je ergens in vast te bijten en er bekwaam of zelfs goed in te worden bijvoorbeeld)?

Met andere woorden, achter een bureau vind je geen kandidaten.

P.S. Dezelfde auteur fileert hier een vacature.

Linux only

I use Linux mostly, except for those pesky games that seemed to never really take up on Linux. I’ve been monitoring Steam Linux titles since the start, but as of earlier this year the count was still 80/250 titles on my Steam-account, with the best ones not in there. Of course I’ve been trying to buy games that do run on Linux, but you know, AAA titles man. But, suddenly, Proton!

Around Wine’s 1.0 version (2002-ish?), I switched to Linux full-time for about a half year, and got quite a few titles to work, with then bleeding edge Transgaming. Of course, that did not keep up and I got tired with the tweaking required, so I put Windows back on my main (fastest) machine until the 31st. Since Proton came out, and the good reports over the last half year, I made up my mind: 2019 is the year of Linux on my desktop (and only Linux). Just in time for the new year, the setup completed, and yesterday I started GTA V and. it. just. werks.

Fantastic work! Although I’m late to bury Windows, this time thing are looking much more rosey than 2002 for gaming. Naturally, all other tasks I already executed mostly in Linux, and I feel good about not having to care about making things work in Windows anymore.

Arbeid en loon

Door een post op Nederreddit (r/thenetherlands) wordt ik herinnert aan het linkje dat al eventjes wacht om hier gepost te worden: een rapport waar de Rabobank (nota bene) voorrekend dat werkelijke lonen al sinds de jaren 70 stilstaan, wat in overeenkomst is met eerdere cijfers hier gepost over de VS. Enkele andere links die proberen te analyseren waarom de economie groeit en lonen toch niet stijgen:

  • Rabobank: becijferd dat het besteedbaar inkomen van huishoudens al bijna veertig jaar vrijwel stil staat.
  • De Groene: toegenomen productiviteit gaat steeds meer naar de eigenaren, steeds minder naar de arbeider.
  • Trouw: de Philips-wet, die voorschijft dat bij de lage werkeloosheid die we nu in Nederland kennen, lonen zouden moeten stijgen, maar dat niet doen.

Naast dat dit allemaal belangrijke kost is, wou ik even opmerken dat de discussie op Nederreddit verassend goed is, waar ook bijvoorbeeld de traditionele Nederlandse hekeling van protest wordt aangewezen als oorzaak. Tot nu toe vond ik zulke discussie enkel op GoT, maar nu al een paar keer ook hier. Mooi!

Polen, land, volk, cultuur

Recent heb ik een oud boek gelezen (gedrukt in 1965) over Polen, Polen, land, volk, cultuur. Dat klinkt als een breed onderwerp, en het boek behandelt inderdaad ook veel aspecten. Het grootste deel van het boek behandelt de geschiedenis van het land, omdat het zo verklaard waarom die aspecten zo zijn geworden, en die benadering is wat mij betreft een enorm succes. Zelden is het boek een saaie verhandeling van feiten; die staan ten allen tijden in context van het een of ander. Hiermee wordt een drie dimensionaal beeld van het land (en volk, en cultuur) geschetst, waarbij de lezer iets leert over het hoe en waarom, niet slechts wat.

De auteur was mij tot vandaag verder onbekend, Milo Anstadt, maar dit blijkt een verdienstelijke vent geweest te zijn. Dit boek was het eerste van een hele serie, maar bij boeken is het niet gebleven. Hij blijkt een TV producent geweest te zijn, docent en heeft diverse Nederlandse en Poolse onderscheidingen op zijn conto. Hij werd geboren te Lwow (toen Polen, nu Lviv Oekraïne) en kwam voor de oorlog nog als kind naar Nederland. Hij is van Joodse afkomst, en het boek (en aan de titels te zien enkele anderen ook) doen verklaren waarom zij hierheen kwamen: Joden hebben in Centraal (en misschien in heel) Europa altijd een precaire positie gehad, en zijn ouders hebben juist aangevoeld dat het in de jaren 30 tijd werd uit Lwow te vertrekken.

Dit kijkpunt, als Pool maar ook weer niet helemaal, geeft hem een goede gelegenheid niet slechts de typische Poolse geschiedenis te schrijven, die vaker wel dan niet zwelgen in het slachtofferschap, waar men weliswaar geen ongelijk in heeft maar wat toch gaat storen bij de zoveelste herhaling, maar een vollere en veelzijdiger, mijn indruk is eerlijkere, kijk weet te geven, ook op de positie van de Joden, want het boek zwelgt zeker niet in slachtofferschap. Een goed moment om te vertellen dat Polen altijd een land is geweest van vele groepen en volkeren, en dat dezen allen aandacht krijgen in het boek, alsmede de buren van Polen die zoals de meesten wel weten uiteindelijk veel invloed op het land hebben gehad.

Juist omdat ik ten tijde van lezen geen vergelijkingsmateriaal had was ik iets terughoudend dit boek tot mijn canonieke Poolse naslagwerk te benoemen, maar na het zien van de verdienstelijkheid van de auteur durf ik dat zeker. Als je kortom enige interesse in Polen hebt, als een belangrijk onderdeel van Centraal Europa, en misschien ook juist als je dat niet hebt, lees dit boek. Helaas niet meer herdrukt sinds de jaren 1960, en dus voornamelijk bij de tweedehands boekenhandels te vinden.els te vinden.